Kayıp

Hayatın iniş çıkışlarını anlatırlar ya, bu hikâye sadece dibe vuranların, düşüşün ağırlığını taşıyanların öyküsü. Kahramanımız, yıllardır sessizce sürdürdüğü bir yalnızlık inşasının farkına varırken bulur kendini. Bilerek azalttığı dostlukları, ölçülü yaşadığı aşkları, üstlendiği sorumlulukları düşününce, geriye kalanın sadece asgari bir varoluş olduğunu görür. Oysa bu basit yaşamın altında, yıllardır fark etmediği derin bir sancı yatar. Yaraları kabuk bağlasa da, her iyileşme denemesi yeni bir kanamayla sonuçlanır. Belki de asıl hastalık, bu kısır döngüyü kıramamakta gizlidir. Her şeyin farkına vardığında ise artık çok geçtir; yalnızlık, bir seçim olmaktan çıkıp kaçınılmaz bir kader haline gelmiştir.