Kayıp Dosta

Sonbaharın solgun ışıkları altında, dostluğun izleri silinmeye yüz tutar. Kışın ayak sesleri yaklaşırken, yürekte kopan fırtınalar dinmek bilmez. Kar taneleriyle örtülen anılar, geçmişin acı tatlı izlerini saklar. Gözlerden kaçan güneşin yerini, ayın soğuk ışığı alır; yıldızlar avuçlarına sığmayacak kadar çoğalır. Rüzgârın fisıldadığı sözler, bekleyişin ağırlığını taşır. Ne kadar uzakta olursan ol, zamanın durduğu o an gibi dön. Ayrıldığın haliyle, değişmeden, sadece sen olarak gel. Çünkü bazı bağlar, mevsimlerin ötesinde yaşar.