Kayıp Anahtar

Şiir, Ahmet Dinç’in *Kayıp Anahtar*ında atların nal sesleri gibi yankılanır; hızlı, coşkulu, durdurulamaz. Her dize, bir kement atışı misali sayfaya düşer, havada asılı kalır gibi hissettirir okuru. Gökyüzünden süzülen yağmurun toprağa karışıp arınması, yer altından fışkırarak çeşmeye kavuşması gibidir bu sözcükler. Engelleri aşar, kıvrımlı yollar izler, sonunda durulur ama susmaz. Testiler ne kadar farklı olsa da doldurulur, her biri kendi payını alır bütünün farkında olmadan. Bir an gelir, atlar durur, sessizlik çöker. Şairin sesi çekilir, geriye yalnızca şiir kalır. Osho’nun dediği gibi, gerçek şiir doğduğunda şair yok olur. Çünkü şiir, hayatın kendisidir; akar, doldurur, hiç bitmez. Çeşme isimsizdir, ad aramaz. Sadece boş olanı doldurur, herkese kendi ölçüsünde verir. *Kayıp Anahtar*, bu akışın peşine düşenlerin kitabı.