Kaygının Anlamı

Rollo May’in *Kaygının Anlamı*, insanın kendi iç sesinden sürekli kaçışını mercek altına alıyor. Gündelik telaşın, gürültünün ardına saklanarak aslında neyi bastırdığımızı sorguluyor. Acıyı hissetmemek için uğraşırken, farkında olmadan kendimizden uzaklaştığımızı vurguluyor. Kaygı, çoğu zaman bir düşman gibi görülse de, aslında bizi kendimizle yüzleştiren bir ayna işlevi görüyor. Kaçtıkça küçülen, yüzleştikçe büyüyen bir öz var içimizde; bu öz, ancak acıya kulak verildiğinde açığa çıkıyor. Kitap, "olma"nın getirdiği sorumluluğun ağırlığından kaçarken, aslında "olmama"nın boşluğuna düştüğümüzü hatırlatıyor. Kendimizle konuşmayı reddettiğimizde, hücrelerimizin fısıltısını duymazdan geldiğimizde, aslında kendimizi hasta edenin biz olduğumuzu göz ardı ediyoruz. Oysa içimizdeki çığlık, dinlenmeyi bekliyor. May, kaygıyı bir lanet değil, kendimizi keşfetmenin kapısı olarak sunuyor.