Katliam Çocukları & Azeri Türklerinin Gözyaşları

Hocalı’nın soğuk kışında, ölüm sessizliği bozan bir çığlıkla geldi. Ermeni gazeteci Dair Kheiran, o gün tanık olduklarını anlatırken gözlerini kaçırmıyordu. Cesetler, bir kilometre ötedeki boş alana yığılmıştı; aralarında, son nefesini vermeye çalışan on yaşında bir kız çocuğu. Yüzü morarmış, başı ve eli kan içindeydi. Soğukta titreyen bedeni, açlığa ve acıya rağmen hâlâ hayata tutunuyordu. Gözlerinde ölüm korkusu, dudaklarında sessiz bir yalvarış vardı. O an, Tigranyan adlı bir asker onu tuttuğu gibi ölülerin arasına fırlattı. Alevler yükselirken, kızın son çığlığı dumanların arasında kayboldu. Kheiran, yapabileceği hiçbir şey olmadığını biliyordu. Şuşa’ya döndü, ama o günün dehşeti zihninden hiç silinmedi. Hocalı’nın gözyaşları, ateşin içinde yanıp kül oldu.