Katlanır Pekin

Pekin, günün ilk ışıklarıyla birlikte değişime uğruyordu. Lao Dao, gece boyunca biriken çöplerin arasında, demir kapının ardından yükselen uğultuyu dinlerken, şehrin dünkü sessizliğini anımsadı. Dışarı adım attığında, sokaklar bomboştu; yalnızca binaların pencerelerinden süzülen soluk ışıklar, karanlığı deliyordu. Sonra, her şey harekete geçti. Binaların yan cepheleri açıldı, katlar arasında gizli kalan ek yapılar yavaşça dışarı çıktı. Balkonlar, duvarlardan ayrılıp genişlerken, saçaklar yerlerini bulmak için dönüyordu. Merdivenler aşağı doğru uzanıp yayıldı, kaldırımda duran koyu renkli bloklar ikiye ayrılarak içlerindeki dükkân raflarını ortaya serdi. Tabelalar yükseldi, tente kanatları yukarı kalkarak koridorları örttü. Bir anda, boş sokaklar canlı bir çarşıya dönüşüverdi. Lao Dao, bu dönüşümün içinde kaybolmuş gibiydi; şehrin her sabah yeniden doğduğunu biliyor, ama yine de her seferinde şaşırıyordu.