Katil Orospular

Salonun kapısından süzülen ışıkta, koltuğunda uzanmış adama bakarken göğsünde bir şeyler kıpırdadı sanki. Belki de yüreğinin derinliklerinde yankılanan bir ses, belki de geçip giden anların iziydi bu. Özgür Çırak’ın satırlarında, zamanın farkında olanların hikâyeleri dolaşıyor; bugünü değil, yarını kucaklamaya hazırlananların. Ne kendini dünyanın merkezi sanan bir gurur, ne de boş bir umut var burada. Sadece tozun dumanın ardında kaybolmayacağını bilen, anların ve duyguların peşine düşen insanlar. Bazen aralanan bir perdenin ardındaki gölgelerde, bazen kopmak üzere olan bir ilişkinin geriliminde, bazen de bir eşyaya tutkuyla sarılan ellerde kendini gösteren hayat parçaları... Her biri, sessizce var olmanın ve kaybolmanın arasında bir yerde.