Katedral

Adam her sabah gazeteyi eline alır, ölüm ilanlarından hava durumu tablolarına, ekonomi haberlerinden spor sayfalarına kadar didik didik ederdi. Karısı Sandy, onun bu rutinine alışmıştı; tuvaleti kullandıktan sonra kahvesini yudumlarken televizyonun karşısına geçer, günün ilk saatlerinde yüzüne yayılan o geçici neşenin ardında boş bir bakışla ekrana kilitlenirdi. Sandy işe gittiğinde ise o, kanepeye gömülmüş, sesi kısık televizyonun önünde vakit öldürürdü. Akşam eve döndüğünde de aynı manzarayla karşılaşırdı: ışığı titreşen ekran, yarı karanlıkta dalgın bir siluet. Raymond Carver’ın hayatı, genç yaşta evlilik, çocuklar ve geçim derdiyle doluydu. Benzin pompalarında, lokantalarda, temizlik işlerinde çalıştı; hayatı anlamanın tek yolunu emek vermek olarak gördü. Oysa bu çetin deneyimler, kâğıda döküldüğünde sade bir gerçekçilikle buluşur, bazen hüzünlü bir Çehov öyküsünü, bazen de kasvetli bir Kafka.