Kasabanın Ruhu

Bu kasaba, meyhanelerinin kapısından giren herkese "Allah bereketini eksik etmesin" diyecek kadar cömert; ama bir o kadar da hoyrat. Kumpanyaların uğrak yeri, sanatın, eğlencenin kol gezdiği sokaklar... Daracık yollarında pusu kurulur, cinayet işlenir, sırlar ise herkesin malumu olur. Burada herkes birbirinin kuyusunu kazar, erdem küflü sandıklarda saklı, ahlak sessizliğe gömülür. Dün neyse bugün de odur; gelecek sadece beklenen, yaşanmayan bir hayalden ibaret. Kasaba, hayal kırıklığına uğramış bir şehir gibidir. İnsanlar bir kapıdan girer, diğerinden çıkar; görünüşte tanış olsalar da gerçekte birbirlerini bilmezler. Tıpkı böcekler gibi, aynı yolları adımlar, aynı hataları tekrarlar, aynı düşüşlerle yere serilirler. Işıklar söndüğünde, gökyüzünün lambası yansın diye beklenir. Kapıyı iyi çekmek gerek; çünkü pişman olup dönenler, açık bulduklarında sevinirler.