Karpuz Kabuğundan Gemiler Yapmak

Ahmet Uluçay’ın dünyasında sinema, sınırları olmayan bir keşif alanıdır; çocukluğun saf, kuralsız ve düşlerle dolu topraklarında gezintiye çıkarır bizi. Korkuları, hayalleri ve içindeki seslerle barışık yaşayan Uluçay, nesnelerle, ışıkla, gölgelerle oynadığı gibi kavramlarla da oynar. Filmlerinde hiç varmayacağı bir trenin peşinden gider; o tren, aslında kendi iç yolculuğunun bir yansımasıdır. *Karpuz Kabuğundan Gemiler Yapmak*, okuru Alaaddin’in sihirli lambası misali kamerasını ovuşturarak başladığı büyülü bir serüvene çağırıyor. Uluçay, "bildiğim her şeyi unutup sinema yapıyorum" diyerek yüklerinden sıyrılmış, berrak bir evrene adım atıyor ve bizleri de o dünyanın kapısından içeri buyur ediyor.