Karnaval ve Yamyam

Jean Baudrillard, *Sanat Komplosu* ile çağdaş sanata yönelik sarsıcı eleştirisini ortaya koyduğunda, ortalık karıştı. Sanat dünyasının artık bir anlam taşımadığını, sıradanlığın, değersizliğin ve tüketim kültürünün estetik bir kılıfa büründüğünü savundu. Bu provokatif çıkış, kimi çevrelerde öfkeyle karşılandı; kimileri ise bu cesur itirazın yarattığı heyecanı hissetmekle yetindi. Aslında önemli olan, sanatın varlığı değil, onun etrafında dönen gürültüydü. Küresel sanat piyasası öylesine güçlüydü ki, her türlü eleştiriyi ya sindiriyor ya da kendi sistemine dahil ediyordu. Baudrillard’ın da vurguladığı gibi, eleştiri artık bir yanılsamadan ibaretti; sanat, tıpkı bir şirket gibi, kariyer vaatleri, kâr fırsatları ve lüks tüketim nesneleri sunan bir mekanizmaya dönüşmüştü. Bugün her şey sanat adı altında pazarlanabiliyordu – hatta sanatla ilgisiz olanlar bile.