Karlsruhe Cehenneminde 333 Gün

Hücrenin soğuk zemininde çıplak ayaklarıyla ilerlerken, gözleri yavaş yavaş loş ışığa alışmaya başlamıştı. Gözlükleri olmadığı için her şey bulanık görünüyor, bakmakta zorlanıyordu. Paslanmaz çelikten yapılmış alaturka tuvalet dikkatini çekti hemen. "Almanya’da böyle bir şey mi olur?" diye geçirdi içinden şaşkınlıkla. Duvarlar, üzerindeki lekeler ve rastgele karalanmış yazılarla adeta bir kabusa dönmüştü. Kapının yanında siyah bir poşet, küf kokusu yayan demir bir yatak, tepedeki solgun ampul ve lavabonun yanında duran paslı musluk... Her yer toz içindeydi, zemin ayaklarının altında soğuk ve rahatsız ediciydi. İncecik terlikleri de alınmıştı; çıplak ayaklarıyla adım attıkça üşüdüğünü hissediyordu. Havada ağır bir koku asılıydı, midesi bulanmaya başlamıştı. Bu hücre, insanın içini karartacak kadar kasvetliydi.