Kardeşimin Annesi

Annesi olmak, ona göre dünyanın en doğal ve en zor göreviydi. Küçük kızının gözlerinde gördüğü her bakış, öğrettiği her sabır dersi, verdiği her sevgi kırıntısıyla büyüdü o. Çocuğunun boyu uzadıkça, kendi yüreği de genişledi; fedakârlık, hoşgörü, koşulsuz sevgi gibi kavramları ilk kez onunla deneyimledi. Öğretirken yoruldu, zaman zaman yıprandı, kimi anlar üzüldü ama asıl zor olanı başaran hep o oldu. Çünkü annelik, sadece büyütmek değil, aynı zamanda kalbi büyütmekti. Şimdi kızı, o güzel yavrusu, bu gerçeği yıllar sonra fark ediyor ve minnetle hatırlıyor: "Sen benim boyumu değil, kalbimi büyüttün.