Kardelen Uykusu

Kışın en çetin zamanında, karların altında sessizce bekleyen kardelen çiçeği gibi, sen de uzun süredir açılmayı bekliyorsun. Artık yeterince durdun; soğuğun beyaz örtüsünü arala ve toprağın derinliklerinden fışkıran renklerinle dünyayı selamla. Karların eriyen damlaları, köklerine can versin, yaprakların açsın ki kışın kasveti yerini umuda bıraksın. Uykun dağıldıkça, içindeki sevda filizlensin; gül gibi açsın, başın dik, yüreğin umutlu. Aşkınla büyüsün her anın, yaşın tazelensin. Şebnem damlalarıyla ıslanan yaprakların, artık rüzgârda salınsın; yeterince bekledin, şimdi açılma zamanı.