Karanlıktaki Çığlık

Cemile’nin yıllardır süren hastalığı, umutlarını yavaş yavaş tüketirken bedeni de bu çöküşün izlerini taşımaya başlamıştı. Yüzündeki solgunluk, gözlerindeki donukluk ve saçlarının cansızlığı, sanki zamanın acımasız elleriyle dokunduğu her yerde derin izler bırakıyordu. Alnındaki kırışıklıklar, yanaklarının içe göçmüş hali, onu yaşının çok ötesinde gösteriyordu. Bir zamanlar portakal çiçeklerinin kokusu ve limon bahçelerinin sıcaklığıyla dolu olan hayatı, artık karanlığa doğru sürükleniyordu. Hatice Güzel’in kaleminden çıkan *Karanlıktaki Çığlık*, umudun yavaş yavaş kayboluşunu, hayatın beklenmedik dönemeçlerinde insanın içine düştüğü yalnızlığı anlatıyor. Korkunun ve çaresizliğin gölgesinde şekillenen bu hikâye, okuyucuyu derin bir yolculuğa çıkarıyor. Günümüzün gerçeklerini, şiirsel bir dille harmanlayan eser, sessiz çığlıkların ardındaki acıyı gözler önüne seriyor.