Karanlık Rüzgar

Gölgesi üzerimize düşen o sessiz gerçeğin ağırlığını ilk andan hissettik. Başımızı öne eğmek, "Haklısınız," demek kolaydı; sanki yıllardır beklediğimiz bir onaymış gibi. Ama o sözcükler dudaklarımızdan dökülürken, kaybettiğimiz şeyin farkına varıyorduk yavaş yavaş. İtaat etmenin rahatlığı, düşünmeyi unutturacak kadar derin bir bataklığa dönüşecekti. Artık sorgulamadan kabullenecek, her buyruğa "Evet efendim," diyecek, özür dilemekten başka bir şey bilmeyecektik. O zehirli sisin içinde kaybolmadan önce, sesimizin kısıldığını duymamız gerekiyordu. Belki de asıl korkulacak şey, farkına bile varmadan teslim olmaktı.