Karanlığın Aynasında

İstanbul, bir yabancının gözünden bile olsa, her zaman kendine has bir büyüyle çeker insanı. Hele ki o gözler, bu topraklarda kök salmış ama yıllar önce kopup gitmiş birinin bakışlarıysa... Murat Gülsoy’un kaleminden çıkan bu roman, Osmanlı’nın son demlerinde, Meşrutiyet’in ilanıyla çalkalanan bir şehre, yabancı bir gazetecinin gözünden bakıyor. Türk asıllı bir Fransız muhabir, Paris’ten ayrılıp "memleketi"ne dönüyor; ama ne kadar uğraşsa da, ne oraya ne de buraya ait hissedebiliyor kendini. Çevresindeki herkesin bir limanı var sanki: kimisi geçmişin izlerini sürüyor, kimisi geleceğin peşinde koşuyor. O ise, iki dünya arasında sıkışıp kalmış bir hayalet gibi, ne geçmişin ağırlığını atabiliyor ne de şimdinin içinde eriyebiliyor. Ait olamamanın acısı, öfkeye dönüşüyor zamanla; ateşe verilen her şey, aslında kendine duyulan bir öfkenin dışavurumu. Gülsoy, bu sancılı aidiyet arayışını, şehrin gölgeleri ve.