Karanlığa

Leylâ’ya yazılmış bir aşkın, acının ve sonsuzluğun şiirsel anlatısıdır bu roman. Yazar, sevgilisinin yokluğunda eriyen bir yüreğin sesini, hüzünle dolu dizelere döker. Dağlar aşılsa, ırmaklar geçilse bile unutulmayan, yangınlarda kül olunsa bile sönmeyen bir özlemdir bu. Gözleri hep onunla dolu, ruhu onunla sarhoş olmuş bir adamın, karanlığa gömülürken bile umutsuzca çırpınışıdır. Sessizliğin içinde boğulanların, derinlere çekilirken etrafını saran karanlığı kabullenenlerin hikâyesi... Sevdiğine kavuşmak için çırpındıkça daha da kaybolan, her adımda ona biraz daha yaklaşayım derken uzaklaşan bir adamın iç hesaplaşması. Leylâ, sadece bir isim değil; bir ömür boyu sürecek arayışın, hiç bitmeyecek hasretin simgesi. Bu kısa ama yoğun metin, aşkın karanlığında kaybolanların fısıldadıklarını dinletiyor.