Karalamalar

Sözcükler birer anahtar gibi açar ruhunun kapılarını; dudaklarından dökülen her hece, teninde gezinen bir dokunuşa dönüşür. Karanlıkta kaybolmuş bir sesin peşine düşen bu roman, yalnızlığı ve arınmayı aynı nefeste buluşturuyor. Geçmişin yükünü sırtından atarken, yeni bir başlangıcın eşiğinde duruyorsun. Her satır, seni kendinden geçiren bir fısıltıya dönüşüyor; unutmak istediklerinle yüzleşirken, yeniden doğmanın sancısını hissediyorsun. Kelimeler, bedeninden süzülüp ruhuna işlerken, yalnızca onun varlığını duyumsuyorsun. Sessizlik bile konuşur burada; her şey, bir anın içinde eriyip gidiyor.