Karahisar’ın Ardı Kararınca & Güzel Günlere Müjde

Afyonkarahisar’ın taş sokaklarında, yabancı bir kadınla karşılaşmak nasıl bir duygu? Kimliğini gizleyerek, atalarının izini sürmek için gelmiş bu misafir, tek kelime Türkçe konuşmasa da gülümsemesiyle herkesi etkisi altına almıştı. El kol hareketleriyle kurulan iletişim, zamanla yerini içten bir yakınlığa bıraktı. Onun gözyaşlarıyla anlattığı hikâye, bu topraklarda unutulmaya yüz tutmuş acıları yeniden canlandırdı. Karahisar’ın Ardı Kararınca, farklı inançların bir arada soluk aldığı bu coğrafyada, sevda ve acının iç içe geçtiği bir öyküyü anlatıyor. Kale duvarlarına sinmiş yarım kalmış umutlar, ödenen bedeller ve hoyratça unutulan geçmiş, sayfalar arasında soluk alıyor. Yazar, bu birikmiş duyguları, genç kuşakların bilmediği bir tarih olarak sunarken, geçmişin izlerini bugüne taşımanın peşinde. Yaşananların buhar olup uçmadığını, aksine her taşın altında saklı olduğunu hatırlatıyor.