Karahindiba

Acı, zamanla genişleyip günlere yayılırken; sevinç ve aşk, anlık parıltılar gibi belirip kaybolur. Aşk, bir nefes kadar kısadır; ayrılık ise durmaksızın akan bir nehir gibi uzun ve yorucu. Birinde kalp, beklenmedik bir şokla sarsılır; diğerinde ise sancı, günlerce içten içe kemirir insanı. Bazen verilen sevgi fazladır, bazen tam kıvamındadır. Doğru dozda olduğunda ise dünya, bir anlığına durup yeniden başlar; her şey taptaze görünür, her ses ilk kez duyulur. Sinan Sülün, *Karahindiba*'da işsizliğin ağırlığını, yarım biletlerin hüznünü, bir pelikanın ürperişini, yolların sonsuzluğunu ve eski dostların izini sürüyor. Sakin bir dille, içten sitemlerle örülü bu öykülerde zamanın ağırlığı, umutsuzluk, umut ve ürkek dokunuşlar bir arada. Numan, dünyanın yaralarına paspas sererken, sayfalar arasında baharın sarhoş edici kokusu dolaşıyor. Genç ama ustaca bir anlatımla, hayatın kırılganlığını ve direncini aynı anda hissettiriyor.