Kara Yazılı Meşkler

Seyhan Erözçelik’in şiirsel dili, *Kara Yazılı Meşkler*’de yeniden hayat buluyor. Bu ince ama yoğun kitap, çocuklukla ölüm arasında savrulan anların peşine düşüyor; kaybolan, unutulan ya da belki de hiç var olmamış bir geçmişin izlerini sürüyor. Sayfalar arasında dolaşırken, karın sessizce örttüğü anılar gibi, sözcükler de bir yandan soluk alıp veriyor, bir yandan eriyor. “Kar yağmış mıydı gerçekten? Bağırdık mı, yoksa sadece sandık mı? Kızak nerede kaldı anne? Sır nerede saklı? Ayna kırıldı, düştüğün yerde. Sözler yaralı, kanıyor. Korku bekliyor, ama düğüm yok ki çözülecek...” Erözçelik, bu dizelerle parçalanmış bir dünyanın iç seslerini duyuruyor; ne tam anlamıyla çocukluk, ne de ölüm, sadece ikisi arasında asılı kalan bir belirsizlik. 80 sayfalık bu yolculuk, okuru da o ince çizgide yürümeye davet ediyor.