Kara Sis

Taşkale Cezaevi, her yıl koyu bir sisle örtüldüğünde mahkûmlar hikâyelerini birbirine anlatmaya başlar. Bu, suçlarıyla yüzleşmenin, zamanın ağır yükünü hafifletmenin tek yolu haline gelir. Kemal Varol’un *Kara Sis*’i, bu umutsuz bekleyişin içinde bir direnişin, bir inadın öyküsünü anlatıyor. Günler rutinleşmiş, hayata tutunma çabası tükenmişken, cezaevine yeni gelen Barana her şeyi değiştirir. Avluda bulduğu kızıl bir saç teli, unutulmuş bir geçmişi, bastırılmış bir özlemi harekete geçirir. Artık sis, yalnızca dışarıyı değil, anıların derinliklerini de sarmaya başlar. Roman, erkeklerin suçlarını kendi hikâyeleriyle örtbas etme çabasını, gizlenen acıları ve sessizce örülen umutları bir anlatı dokusuna dönüştürüyor. Barana’nın izini sürdüğü bu gizem, okuru da ince bir oyun gibi örülmüş bir yolculuğa çekiyor. Her sayfa, hem karakterlerin hem de okuyanın geçmişiyle yüzleşmesine davet ediyor.