Kara Şarkılar

12 Eylül'ün karanlığı ülkeyi boğarken, sokaklarda akan kanın yerini derin bir sessizlik aldı. Ama bu suskunluk, içten içe kaynayan bir öfkenin, bastırılmış bir direnişin yankısıydı. Hüseyin Haydar’ın *Kara Şarkılar*’ı, bu boşlukta yükselen bir ses olarak doğdu; acının gölgesinde bile umudu, sevgiyi ve isyanı ezgilerle buluşturdu. Şiirler, halkın dilinden beslenirken, bilgelikle yoğrulmuş bir söyleyişe büründü. "Kara" kelimesi, yalnızca karanlığı değil, aynı zamanda toprağın bereketini, direnişin kök salmışlığını da taşıdı. Işık, bu şiirlerde hep var oldu; karanlığın içinde bile parıldayan bir umut olarak. Afşar Timuçin’in yıllar önce işaret ettiği gibi, Haydar, halkın sesini ustalıkla işlerken, Nazım’ın ve Lorca’nın izinde yürüdü; sözün gücüyle hem geçmişin yaralarını sardı, hem de geleceğe bir yol açtı. *Kara Şarkılar*, sadece bir şiir kitabı değil, suskunluğa karşı yükseltilmiş bir çığlıktır.