Kara Kefali

Gediz Akdeniz’in kaleminden çıkan bu öyküde, bir sabah ansızın kendini karaya vurmuş bir kefale dönüşmüş bulur fizik profesörü. İlk tepkisi, mesleğinin alışkanlığıyla "emergence" demek olur, ama Türkçesi tam oturmaz: "doğuş" ya da "oluş" yetmez. Sözlükte karşılaştığı "zuhur" kelimesi ise, geçmişinden bugüne uzanan yolculuğunu anlatır gibi gelir ona. Bu tuhaf dönüşüm, İstanbul’un karmaşık dokusunu ve insanın kendi varoluşunu sorgulamasını tetikler. Beykoz’dan Karaburun’a uzanan kıyılarda, şehirle balık arasında kurulan gizemli bağ, bir teorik fizikçinin zihnindeki kaosu yansıtır. İstanbul’un düzensiz simülasyonları, zuhur eden gerçeklikleriyle adeta bir masal anlatır. Akdeniz, bu hikâyede hem bir balığın hem de bir insanın gözünden, şehrin ve hayatın derinliklerine dalıyor.