Kar Kokusu

Gece yarısına yaklaşırken ay, solgun bir tebessümle ufku süzüyor. Karanlık, dağların eteklerinde sessizce yayılırken, ayakların altından çıtırdayan kar sesleri duyuluyor. Her adım, donmuş toprağın üzerinde dikkatle atılıyor; soğuk, yanakları kızartmış, kirpikleri buz tutmuş gözleri kısık. Nefesler, havada incecik buharlar bırakarak titreşiyor. Uzakta, bilinmeyen bir tehlike pusuda bekliyor. Zaman sanki durmuş, her şey yavaş çekimde ilerliyor. Kar kokusu, havaya sinmiş; ölüm ise çok yakınlarda, fark edilmeyi bekliyor.