Kaplumbağanın Zaferi

Henüz insan eli değmemiş, yemyeşil bir ormanın derinliklerinde, doğanın saf haliyle var olduğu bir dünya saklıdır. Bu gizemli ormanda, kızılçamların gölgesinde boy atan ladinler, kökleriyle toprağa sıkıca tutunan çınarlar, rüzgârda salınan kavaklar ve meşelerin arasında, yaşamın nabzını tutan bir dere akar. Suyu öylesine berraktır ki, dibindeki taşlar bile pırıl pırıl görünür. Dere, yalnızca orman sakinlerinin susuzluğunu gidermekle kalmaz; şırıltısıyla huzur verir, varlığıyla can verir. Ağaçlar ve hayvanlar, bu pınarın değerini çok iyi bilir. Onun kirlenmesi ya da kuruması, yaşamlarının sonu demektir. Bu yüzden suyunu israf etmez, yatağını temiz tutar, doğanın dengesini korumak için ellerinden geleni yaparlar. Her damlası, ormanın nefes almasını sağlar; her akışı, umudun devamı anlamına gelir. Bu orman, doğanın sessiz ama kararlı zaferidir.