Kaplumbağa Gölgesi

Güzide Ertürk’ün *Kaplumbağa Gölgesi*, bir dudağın sesine kulak veren, onu cebine koyup dünyayı dolaşan bir yolculuğa çıkarıyor okuru. Bu dudak, susmak bilmeyen bir öfkeyle konuşuyor; kime kızgın olduğunu bilmeden, görmediği bir elin attığı çamurla kirlenmiş halde. Sahibi, onu susturamayacağını bile bile yanında taşıyor, çünkü bir gün kendi sesini yitirirse bu dudaklara muhtaç kalmaktan korkuyor. Mazgalın altında buluyor kendini, başkasının yarım yüzüne muhtaç olmamak için. Roman, Portland sokaklarından Midilli kıyılarına, Halep’in gölgesine uzanan bir haritada gezinirken, evsizliğin, savaşın ve mülksüzlüğün soğuk yüzünü gösteriyor. İnce bir dille örülmüş satırlarında, unutulmuş bakışların izini sürüyor; vicdanın yeniden nefes almasını sağlayan bir anlatı sunuyor. Ertürk, okurunu kaybolmuş bir gölgenin peşine düşürerek, insanın en kırılgan yanlarını aydınlatıyor.