Kapının Ardı

Melis son adımını atmadan önce duraksadı. Artık ayak basmayacağı bir toprağa doğru bakarken, rüzgârın dokunuşunu teninde hissetmek istedi. Gözlerini kapattı; uçurumun kenarında, geçmişiyle yüzleşiyordu. Arkadaşlıkların sıcaklığı, beklenmedik maceralar, içine sürüklendiği karmaşalar... Hepsi birer anı olarak zihninde canlanıyordu. Belki de bu anlar, düşüşünü engelleyebilirdi. Ya da belki, unuttuğu mutluluklar bir okul bahçesinde yeniden filizlenecekti. Hayat, son anda bile umut vaat ediyordu.