Kapı Ayarlarım Bozuk Ört Üstünü

Her aşk, kendi mezarını kazar şairin ellerinde. Sevdiği kadını yüreğinde ölü bulduğunda, artık tek tırmanabileceği yer, kendi kalbinin soğuk duvarlarıdır. Umutsuzluk bir ip olur boynunda, hayallerini kendi elleriyle boğar. O kadının gölgesi, sehpasında sallanan bir ceset gibi sarkar içine. Sevda, parmakları gırtlağında, gözleri gömülü kalbinde; kör eden bir düğümdür. Ve her şair, sonunda kendi celladına âşık olmak ister. Acının dilinden konuşan bu roman, aşkın ve yıkımın sınırlarında gezinirken, kelimelerin bıçağını kalbine saplar. Unutulmaz bir yolculuk vaat etmiyor, sadece kanayan gerçekleri gösteriyor.