Kaos - Sonra - Terk - Sonra

Yaşam, bir dizi ayrılık ve terk edişin peş peşe sıralandığı bir yolculuk sanki. Her geliş, bir gidişin habercisi; her varış, bir başka yola çıkışın işareti. Beklentilerimiz hayallere, hayallerimiz ise kendimizi avutmak için uydurduğumuz yalanlara dönüşüyor zamanla. O yalanlara inanmak, belki de en büyük aldanışımız. Gözlerime bakıp da fark etmiyor musun? Senin hikâyen bu, benimkisi de öyle. Aynı kırgınlıklar, aynı umutsuzluklar, aynı kaçınılmaz sonlar... Hep böyle değil miydi zaten? Bir gün anlıyorsun ki dünya aslında ne kadar sessiz. Gürültüyü biz yaratıyoruz; doğayla didişerek, yenilmeye mahkûm olduğumuzu bile bile. Yaşamın ta kendisi olmak varken, yaşamaya çalışıyoruz boşuna. Kendimizi yalanla gerçeğin, suçla masumiyetin, doğrularla yanlışların arasında sıkışmış buluyoruz. Hele bir de yaşamla ölümün sınırında savruluyorsak... Başkalarının hayatlarına imrenirken, onların mutluluğunu kıskanırken, aslında.