Kaos

Yaşam, kâğıda dökülen satırlar kadar kırılgandır; zamanın engin sularında bir anlık köpük gibiyiz. Bazen damla damla erir, bazen de ummana dönüşme umuduyla birikiriz. Ölümse, bilincin derinliklerinde sessizce bekler. Kimileri için kelimeler, yüzünü kara çıkarmadan var olmanın tek yoludur – bir varlık yokluk savaşı. Vedalar ise buharlaşan anlar gibi kaygandır: hava keskinleşir, su alev alır, ateş donar, toprak toza dönüşür. "Sen" dediğimizde, bir ömür durup düşünmek gerekir çünkü varlığımızın özü oradadır. Hayat denen bu karmaşa, başladığı gibi kaosla son bulmalı belki de... Bu satırlar, o karmaşayı biraz olsun hızlandırmak için yazıldı.