Kanlı Ay 2 - Kayıp Melek

Nefes alışımız aynı karanlıkta buluşuyor, farkında mısın? Seninle aynı boşlukta savruluyorum; tenin değil, ruhunun gölgesine dokunacak kadar yakın. Kokunu, soluğunu duyuyorum hâlâ, belleğimin enkazında yankılanan. Paramparça olmuş anılar, sensizlikle sıvanmış duvarlar arasında kaybolmuş bir ruh... Adımlarımın izinde bıraktığı kanlı izlere dönüp bakamıyorum, biliyorum. Hissediyorum. Ateş mavisi bir yakınlık bu, içimdeki yangının sessiz çığlığı.