Kanımla Derime Yazdım

Dünya omuzlarıma çökmüş gibi hissediyorum. İnsanın zihninden geçenler, içine gömdüğü duygular, kafasında dönüp duran düşünceler... Hepsini kâğıda dökmek mümkün mü? Ben döküyorum işte. Üstüne bir de kanlı bir geçmişin gölgesi düşerse, ortaya çıkan şey sıradan bir günlük olmaktan çıkıyor. Belki bugüne dair bir şeyler yok içinde, ama anılar, hesaplaşmalar, defalarca kurcalanmış yaşanmışlıklar ve geleceğe dair hayaller var. Ben hep böyle yaptım: Önce yaşadım, sonra yazdım. Şimdiyse yazdıklarımı yaşamaya hazırlanıyorum. Karşınıza tanımadığınız biri olarak çıkacağım. Baktıkça fark ediyorum ki, siz de aslında hep yabancıymışsınız. Dayatılan yalanlara, ikiyüzlülüklere boyun eğip durdum – hem yaşayarak hem de yazarak. Yazdıklarım, içime dönük bir çığlık gibi. Bu satırları, sanki kanımla derime kazımışım. İsterseniz okuyun.