Kanatsız Arı Mu

Ahmet Şerif İzgören, bu sefer kanatlarını unutup hayal dünyasının derinliklerine dalan minik bir arının hikâyesini anlatıyor. Mu, kovanın en neşeli, en yaratıcı işçilerinden biri olmasına rağmen, kanatları olmadığı için dışlanma tehlikesiyle karşı karşıya kalır. Bir gün kovana gelen bir mektup, Mu’nun ayrılmasını emreder. Ama arkadaşları pes etmeye niyetli değildir; Kraliçe’ye ulaşarak Mu’nun kovanda kalması için uğraşırlar. Çünkü onun şarkıları, fikirleri ve gülümsemesi, kovanı aydınlatan en değerli şeylerdir. Ne var ki Kara Vezir’in gözü üzerlerindedir ve her an bir engelle karşılaşabilirler. Bu sıcacık hikâye, eksik sanılan şeylerin aslında ne kadar büyük bir güç olabileceğini, dostluğun ve cesaretin her zorluğun üstesinden gelebileceğini fısıldıyor.