Kan Tiryakisi

Alexander, yüz elli yıllık bir alışkanlığın tutsağı. Gündüzleri zihnini kemiren tek şey, damarlarında dolaşan o sıcak, kırmızı sıvı. Kan içmek onun için bir ihtiyaç değil, bir tutku. Evet, bir vampir – ama sıradan bir avcı değil. Kurbanlarını hipnotize edip kolayca boyun eğdirebilir, sessizce kanlarını emip gidebilirdi. Ama bundan ne keyif alırdı ki? Onun zevki, avının gözlerindeki dehşeti görmek, çığlıklarını duymak, korkunun tadına varmak. Gerçek haz, direnen bir bedenin son nefesiyle birlikte gelirdi. Ta ki hayatına *o* girene kadar. Artık her şey değişmek üzere.