Kan Terliyordu Saatler

Toplumun düşünceleri pazarlayanlara, inancı metalaştıranlara teslim olduğu bir dönemde, yazar kendi sözlerini sessizce toprağa emanet ediyor. Sözün gücünü yitirdiği, anlamın tüketildiği bir dünyada, kelimelerini saklamayı seçiyor; belki de onları korumanın tek yolu bu. Kısacık ama derin bir solukta, kaybolan değerlerin peşine düşüyor, suskunluğun bile bir anlam taşıdığına inanıyor. Düşüncenin kök saldığı yerde, umut tohumları yeşermeye devam ediyor.