Kan Kılıcı ve Ateş Ejderhaları (1. Kitap Kader)

Elena'nın deniz rengi gözleri Edward'ın bakışlarına takılı kaldığında, zaman sanki durmuştu. İçinden geçen sözcükler dudaklarına kadar gelip takılıyordu: "Beni ne kadar sevdiğini biliyorum, ama neden şimdi, tam da gözlerimin içine bakarken söylemiyorsun?" Edward, onun bu sessiz çağrısını anlamıştı. Yine de kelimeler boğazında düğümleniyordu. "Seni seviyorum" demek, omuzlarındaki yükü daha da ağırlaştıracaktı. Kan Kılıcı'nı ve Ateş Ejderhaları'nı arama yolculuğundan vazgeçmek anlamına gelirdi. Birdenbire kör edici bir ışık gözlerini kamaştırdı. Gözlerini kırpıştırdığında, gökyüzünde alevler saçan bir ejderha silüeti hızla üzerine doğru süzülüyordu. İçgüdüsel bir hareketle elini siper etti. Çevresindeki kalabalık ise Edward'ın yüzüne çarpan ışıktan rahatsız olmuş gibiydi. Oysa kimse görmemişti ejderhayı. Edward ayağa kalktığında, dünyanın bir anda değiştiğini hissetti. Artık her şey farklıydı. Sanki o an, kaderinin kapısı aralanmıştı.