Kalemle Öğreten Adına

Mustafa İslamoğlu'nun bu romanı, ellerin sessiz dilinden yola çıkarak insan doğasını anlatıyor. Kimileri elleriyle karmaşa yaratır, her dokunuşları yanlışa sürükler. Kimileri ise fark ettirmeden, bir annenin şefkatiyle kusurları düzeltir; gözdeki çapağı acıtmadan alır götürür. Bazı eller, hiçbir yükün altına girmek istemez, pamuk gibi yumuşak görünürken ortadan kaybolur. Bazıları ise nasır tutmuştur; yarım kalan işlerin, ağır yüklerin altında kalmayı göze alır. Kimi eller bilgisizce savrulur, kime vuracağını, nerede duracağını bilmez; kibirle dolup taşar. Kimileri ise hem dostu hem düşmanı tanır, her dokunuşunda merhamet taşır. Roman, bu ellerin hikâyesiyle insanlığın izini sürüyor; kimi zaman yıkıcı, kimi zaman onarıcı ellerin dünyasında yolculuğa çıkarıyor okuru.