Kalem İzi

Romanın sayfalarında, yazı masasının başında geçen bir ömrün izleri saklı. Taner Sezgin, *Kalem İzi* ile sessiz bir direnişin, kelimelerin ardına gizlenmiş hüznün ve kâğıda dökülen umutların hikâyesini anlatıyor. Kahramanı, satırların arasında kaybolup giden bir yazar; her cümlesinde geçmişin ağırlığını taşıyan, geleceğe tutunmaya çalışan bir adam. Sözcükler onun hem sığınağı hem de yükü olurken, okuyucu da bu ince çizgide yürümenin ne demek olduğunu hissediyor. Altmış dört sayfalık bu kısa ama yoğun metin, bir insanın iç hesaplaşmasını, yalnızlığını ve yaratıcılığın sancısını öylesine samimi bir dille aktarıyor ki, her satırda kendi kalem izini arıyorsun. Sezgin, kısacık bir anlatıda bile derinlik yaratmayı başarıyor; sayfalar ilerledikçe karakterin nefes alışverişini, kâğıda düşen mürekkebin soğukluğunu duyumsuyorsunuz. Roman, okurunu düşündürmekten çok hissettirmeyi seçiyor; belki de en büyük gücü de bu.