Kalbimin Kanat Sesleri

Gökyüzünün maviliğinden süzülen kuşlar, bir bir yüreğine kondu. Dünyanın tüm renklerini, seslerini ve gizemlerini getirdiler beraberlerinde. Kanat çırpışlarıyla doldu içi, umutla dolup taşan bir kalp gibi attı. Ne var ki, ansızın çekip gittiler. Geride yalnızca bir güvercin yavrusu kaldı; kanadı kırık, uçmaya hasret. Onun her kanat vuruşu, yüreğinde derin bir yankı uyandırdı. Günler hüzünle geçti, sabahlar akşamlara karıştı. Ta ki bir gün, o da gökyüzüne kanat açana dek. Artık ne kanat sesleri duyuluyor, ne de yüreğindeki o boşluk doluyor. Sadece anılar kalıyor geriye; uçan kuşların bıraktığı izler gibi, silinmeye yüz tutmuş.