Kalbimi Kışa Gömdüm

Nilüfer çiçeği, köklerini derin sulara salan, o sulardan ayrı düşünülemeyecek kadar narin ama bir o kadar da güçlü bir varlıktır. Onu gölden koparıp bir vazoya koyduğunuzda, güzelliği solar; çünkü asıl yeri, suyun kucağında, doğduğu topraklardadır. Zuhal Ay’ın *Kalbimi Kışa Gömdüm* romanı da tıpkı bu çiçek gibi: hayatı, köklerinden sökülüp başka ellere bırakılamayacak kadar özel bir kızın, Nilüfer’in hikâyesini anlatıyor. On dört yaşında başlayan bir aşk, yıllara yayılan bir ömür, umutlar, hayal kırıklıkları, sessiz çığlıklar… Sayfalar ilerledikçe, insanın yaşamına sığdırdığı onca şey karşısında şaşkınlığınız artıyor. Roman, sadece bir genç kızın değil, bir dönemin, bir coğrafyanın, içine doğduğu dünyanın da izlerini taşıyor. Her satırda, gerçekliğin ta kendisiyle yüzleşiyorsunuz; çünkü anlatılanlar, ne kadar inanılmaz görünse de, hayatın ta kendisi. Nilüfer’in hikâyesine kulak verin. Yüreğinizi açın,.