Kalbimi Kanatma Yeter

Şehirden ayrılmanın zamanı geldiğinde, geride bıraktıklarınla vedalaşmak hiç de kolay olmuyor. Bazı yollar, içindeki umutla hüzün arasında salınarak uzanır; her adımda geçmişin izleri, geleceğin belirsizliğiyle buluşur. Gitmek, sadece bir mekân değişikliği değil; yüreğindeki kırgınlıkları, solmuş umutları ve yeniden yeşerecek inancı da yanında taşımaktır. Kimi zaman birkaç satır, bir ömre sığanları anlatmaya yetmez; kimi zaman da sessizlik, en gürültülü çığlıklardan daha anlamlıdır. İşte o zaman, kalbinin en derinindeki sancıyı alıp yola koyulursun – geride bıraktıklarınla değil, onlardan öğrendiğinle. Belki de asıl yolculuk, gözyaşlarının değil, umudun peşinden gitmektir.