Kalbime Hicran Düştü

Gecenin karanlığında kaybolan umutlar, yüreğe düşen hicranla birleşince geriye yalnızca sessizlik kalır. Sevginin izleri silinirken, anılar birer yara gibi açılır; her bakış, her dokunuş, artık yalnızca acı veren bir hatıradır. Basit mutlulukların yetmediği anlarda, gerçek değerin ne olduğunu sorgulamak kaçınılmaz olur. Zirvelerdeki kar gibi saf, ama bir o kadar da zorlu bir lezzet vardır aşkta; sahte gülüşlerin ardında gizlenen gerçekleri görmek ise kolay değildir. Yitik bir aşkın gölgesinde, zaman durmuş gibidir. Gecenin sonsuz karanlığına gömülen yürek, güneşin doğuşunu umutsuzca beklerken, ürperten bir yalnızlık sarar her yanı. Geçmişin izleri, silik de olsa, hiçbir zaman tamamen kaybolmaz; tıpkı gecenin ardından gelen şafağın izleri gibi. Bu hikâye, kaybedilenin ardından geride kalan boşluğu ve yeniden doğmanın zorluğunu anlatıyor.