Kalbimdeki İz

Soğuk bir kış akşamında, umutla beklediği prens gözlerinde yansıyan hayalleri paramparça ederek yanından geçip gitti. Elleri bomboş, dudaklarında eriyen kar taneleriyle kaldı geriye. Beyaz elbisesi çamurla bulandı, çıplak ayakları buz gibi rüzgarda donarken yüreğindeki acı daha da derinleşti. Bir başkasına sarılan prensin ardından bakakaldı; kar, bıçak gibi tenine saplanırken nefesi kesik kesik soluğuna karıştı. Belki de yıllardır beklediği o beyaz atlı prens, sadece bir yanılsamadan ibaretti. Üşüyen elleriyle göğsünü kavradı, donmak üzere olduğunu bilse de adım atmaya mecali yoktu. Karanlıkta kaybolan mutluluğun peşinden, kendi kaderine sessizce teslim oldu.