Kalbim Sende Kalmış

Çocukluklarından beri aynı mahallenin tozunu yutan Ali ve Arya, babalarının dostluğunun gölgesinde büyüdü. Başlangıçta birbirlerine katlanmak zorundaydılar; Ali, sürekli başının etini yiyen bu kıza sabır göstermeye çalışırken, Arya da kendisine dadılık eden ukala çocuğa isyan ediyordu. Zamanla, didişmelerin yerini sessiz bir anlayış aldı. Artık birbirlerinin en yakın sırdaşı, en güvenilir limanı olmuşlardı. Yıllar geçtikçe, duygular da büyüdü. Göz ardı etmeye çalıştıkları şey, yüreklerinde derin bir yara gibi açıldı: Onlar için "imkânsız" denilen şey, vazgeçmekten daha zordu. Belki kurallar, belki korkular yüzünden adını koyamadıkları bu duygu, her geçen gün daha da ağırlaşıyordu. Ama iki kalp aynı ritimle atıyorsa, belki de imkânsız sandıkları şey, aslında çok yakındır.