Kaktüs ve Lavinia

Bartın’da geçen bu kısa ama yoğun romanda, sevginin ve yaşamanın sınırları zorlanıyor. Satırlar, hayata tutunmanın acımasız güzelliğini anlatırken, yarın belirsizliğini de hep yanında taşıyor. Alar’ın hikâyesi, uyanmayı umduğun bir sabaha uyanamamanın sessiz çığlığını fısıldıyor. Her kelime, geç kalmışlığın ağırlığıyla dolu; her cümle, yaşanmamış anların pişmanlığına dokunuyor. Kaktüs gibi sert, Lavinia gibi narin bir öykü bu – hem dayanıklı, hem kırılgan. Hayatın hızına yetişmeye çalışırken, aslında ne kadar yavaş olduğumuzu hatırlatıyor.