Kahrolmak

Cihat Duman, bu kez edebiyatın sınırlarını zorlayarak "aktarım roman" olarak adlandırılabilecek yeni bir türün kapılarını aralıyor. Psikanalizden esinlenen *übertragung* tekniğiyle örülü bu metin, anlatıcının samimiyetini sorgulatacak kadar cesur bir dille ilerliyor. Romanın içinde geçmişin iki yılı, son dört ayı ve karantina günlerinin yazım süreci iç içe geçerken, zaman bir gerçeklik arayışına dönüşüyor. Yazar, kitabın bir haftada kaleme alındığını açıkça vurgulayarak, bazı bölümlerin günlük gibi okunabilmesine imkân tanıyor. Üstelik bu eser, kendini bir roman olarak ele almasıyla da farklılaşıyor; yazma eylemi, meslek, aşk, beden ve geçmişle hesaplaşan bir karakterin çözümsüz bir haftası üzerinden okura sunuluyor. Duman, çağın yaralı insanını tüm çıplaklığıyla ortaya koyarken, okurdan arınma değil, aksine huzursuzluk ve kirlenme bekliyor. Beyoğlu’nun gölgesinde şekillenen bu ilişki, figüran olmaktan.