Kahramanıma Mektuplar

Bir kadın, kalemini kâğıda dokundurduğunda kelimeler sanki kendi iradesiyle akıyordu. "Sevgili Mümtaz," diye başlıyor bir mektup, "Azizim Fuat," diye devam ediyordu bir diğeri. Her satırda başka bir yürek atışı, başka bir özlem gizliydi. Yazdıkça çoğalıyordu sanki; Kemal’e duyduğu hayranlık, Mahinur’a karşı kıskançlık, Ziya’ya olan aşkı... Mektuplar bitmek bilmiyor, her biri başka bir isimle imzalanıyordu. Postalamak üzere hazırladığı zarfların arasında durup bir an soluğunu tuttuğunda, etrafında dolaşan gölgeler canlanıyordu. Gözlerini dikmiş yüzler, bekleyen bakışlar... Ansızın burnuna dolan bir koku, gözyaşlarını tetikliyordu. Ağlarken fark ediyordu: Bu mektuplar aslında hiçbir zaman ulaşmayacaktı.