Kahraman ve Cellat

Aile, çoğu zaman bir sığınak gibi görünse de içindeki çatışmalar, sessiz çığlıklarla doludur. Herkesin bir rolü vardır: anneler dayanır, babalar omuzlanır, çocuklar ise sanki görünmezdir. Başlangıçta umutla örülü bu yapı, zamanla kırılgan bir dengeye dönüşür. Şeniz Baş, *Kahraman ve Cellat*’ta aileyi yeniden sorgularken, bireyin iç hesaplaşmalarını toplumsal yaralarla birleştiriyor. Kimi zaman koruyucu, kimi zaman yıkıcı olan bu ilişkiler, bir aynanın karşısına geçtiğinizde sizi kimin karşıladığını düşündürüyor: kurtarıcı mı, yoksa cellat mı? Özenli anlatımı ve derin atmosferiyle roman, okurunu uzun süre bırakmayacak bir yolculuğa çıkarıyor. Babasının yüzünde beliren o gülümsemenin ardında ne yatıyor? Cevap, sayfaların arasında saklı.